NOSKOWSKI | STOJOWSKI

10 października 2020, godz. 19.00
Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, Warszawa

Program:
Zygmunt Noskowski – Wariacje e-moll na temat własny na orkiestrę symfoniczną
Zygmunt Noskowski – Uwertura koncertowa „Morskie oko”
Zygmunt Stojowski – Rapsodia symfoniczna na fortepian i orkiestrę
przerwa
Zygmunt Noskowski – II Symfonia c-moll „Elegijna”

Wykonawcy:
Krzysztof Książek | fortepian
Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa
Antoni Wit | dyrygent

fot. Juliusz Multarzyński

Maestro Antoni Wit należący do najwyżej cenionych dyrygentów swojego pokolenia, oklaskiwany na estradach całego świata, jest oddanym popularyzatorem muzyki polskiej – i ona właśnie, utrzymana w ekspresyjnym, neoromantycznym duchu wypełni w całości program październikowego koncertu.

Zygmunt Noskowski to jedna z ważniejszych postaci życia muzycznego Polski II połowy XIX i początku XX wieku. Uczeń Dobrzyńskiego i Moniuszki, kontynuujący studia w berlińskiej  Akademie der Künste pozostał wierny romantycznemu stylowi, nie interesując się zbytnio modernistycznymi nurtami, które rozwijały się w czasach jego twórczej aktywności. Był także cenionym (choć surowym) krytykiem muzycznym i znakomitym pedagogiem, a do jego uczniów w Instytucie Muzycznym w Warszawie należeli m.in. Melcer, Fitelberg, Szeluto, Szymanowski i Karłowicz; kierował także Warszawskim Towarzystwem Muzycznym, ze zmiennym szczęściem próbując podnieść poziom życia muzycznego w mieście. Jego bogata spuścizna obejmuje liczne utwory fortepianowe, kameralne, pieśni, opery ale najbardziej trwały dorobek stanowi muzyka orkiestrowa, w tym symfonie, poemat symfoniczny Step (uchodzący za pierwsze tego rodzaju dzieło w muzyce polskiej), nieco dziś zapomniane Wariacje symfoniczne e‑moll oraz lubiana uwertura koncertowa Morskie Oko – echo młodzieńczej wyprawy na Podhale i wczesny przykład muzycznej fascynacji majestatem Tatr. Spośród jego trzech symfonii szczególnie interesująca jest Druga, opatrzona tytułem „Elegijnej”, wskazującym na jej nastrój – zwłaszcza w pięknej, posępnej i przejmującej części trzeciej o charakterze żałobnego marsza. Zmianę nastroju przynosi dramatyczny i tryumfalny finał z mottem „przez ciernie do gwiazd” i motywami nawiązującymi aluzyjnie (z uwagi na carską cenzurę) ale do Mazurka Dąbrowskiego.

O pokolenie od Noskowskiego młodszy jego imiennik, Zygmunt Stojowski po krótkim okresie prywatnej nauki u Władysława Żeleńskiego w Warszawie kontynuował studia kompozytorskie w Paryżu, pobierał też mistrzowskie lekcje fortepianu u Paderewskiego, z którym połączyła go wieloletnia przyjaźń i wspólnota emigracyjnych losów. Najwspanialsze sukcesy w rolach kompozytora, pianisty, przede wszystkim zaś ogromnie cenionego pedagoga, Stojowski odniósł w okresie czterech dekad pobytu w USA (od 1905 do śmierci w 1946). Rapsodia symfoniczna na fortepian i orkiestrę powstawała w latach 1898–1900. Prawykonana z sukcesem w Berlinie w 1900 roku (Filharmonicy Berlińscy, dyrygent Josef Řebíček), weszła na wiele lat do koncertowego repertuaru samego Stojowskiego, a także innych pianistów. Dzieło zawierające odwołania do muzyki narodowej zachwyca bogactwem zmiennych nastrojów, barwnością orkiestracji oraz błyskotliwą wirtuozerią partii solowej, w której zaprezentuje się Krzysztof Książek, laureat II nagrody w Ogólnopolskim Konkursie Chopinowskim w 2015 roku, uczestnik XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, laureat III nagrody i nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie mazurków w I Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim na Instrumentach Historycznych. Przypomnijmy, że ta właśnie kompozycja znalazła się też na wysoko ocenianej płycie Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa (Warner Classics 0190295787561, 2017), zarejestrowana przez Jonathana Plowrighta pod batutą Łukasza Borowicza. [Piotr Maculewicz]

Sprzedaż biletów ruszy wkrótce!

Organizator zastrzega prawo do zmiany programu koncertu lub jego wykonawców.