Nowa Miodowa. Sinfonia Iuventus
Koncert Symfoniczny
Kolejny koncert cyklu "Nowa Miodowa. Sinfonia Iuventus", który daje nastoletnim wirtuozom cenną okazję występu z profesjonalną, chociaż także młodą orkiestrą poprowadzi jej dyrektor, Wojciech Rodek.
Na początku zabrzmi III Symfonia Es-dur Roberta Schumanna, skomponowana w ciągu zaledwie miesiąca pod koniec 1850 roku – w jednym z jaśniejszych momentów jego życia, tuż po przeprowadzce z Lipska do Düsseldorfu i objęciu stanowiska miejskiego dyrektora muzycznego. Położony nad Renem ośrodek przemysłu i handlu z jego bardzo aktywnym, mieszczańskim środowiskiem i ciekawymi tradycjami, pod wieloma względami odmiennymi od rodzinnej Saksonii Schumanna, zrobił na nim ogromne wrażenie. Przydomek „Reńska” nie anonsuje jednak konkretnej historii – to raczej symbol, oddający atmosferę Nadrenii: jej energii, radości życia, dumy. Symfonia miała prawykonanie 6 lutego 1851 roku w Düsseldorfie pod batutą samego Schumanna, spotykając się z mieszanymi recenzjami. Ma mniej konwencjonalną, pięcioczęściową budowę, a jej centralnym ogniwem jest czwarta część, inspirowana wspomnieniem uroczystego ingresu arcybiskupa do katedry w Kolonii. Jej surowy, podniosły charakter kontrastuje z bardziej tanecznymi i radosnymi fragmentami pozostałych ogniw. Jasna tonacja Es-dur, kojarzona z majestatem i blaskiem, nadaje całości charakter afirmacji życia i stabilności – cech, których Schumann szczególnie wtedy potrzebował, wobec zdrowotnego kryzysu, który wkrótce miał okryć jego życie mrokiem.
I koncert fortepianowy Es-dur Franza Liszta to efekt długiego procesu twórczego, trwającego niemal dwadzieścia lat i zakończonego w 1849 roku. Dzieło powstało z myślą o samym kompozytorze – jednym z największych pianistów XIX wieku – ale wykracza poza ramy czysto wirtuozowskiego popisu. Liszt zrywa tu z klasycznym schematem koncertu: zamiast wyraźnie oddzielonych części proponuje spójną, dramaturgicznie rozwijaną całość, opartą na ciągłych przekształceniach tematów. Prawykonanie miało miejsce 17 lutego 1855 roku w Weimarze, z Lisztem jako solistą i jego przyjacielem Hectorem Berliozem – dyrygentem. Fortepian i orkiestra prowadzą pełen napięć dialog, zmieniając role – raz błyskotliwy i heroiczny, innym razem liryczny i refleksyjny. Efektowna rytmika, śmiała kolorystyka instrumentalna i doskonałe proporcje formy sprawiają, że Koncert Es-dur do dziś uchodzi za jedno z najbardziej oryginalnych manifestacji swego gatunku. To dzieło zaprezentuje Olaf Grot-Główczyński, także laureat wielu prestiżowych konkursów. Naukę gry na fortepianie rozpoczął pod kierunkiem Marzeny Jasińskiej-Siudzińskiej w wieku czterech lat. Później uczył się w klasie fortepianu Jolanty Ptasińskiej w POSM I st. im. Emila Młynarskiego w Warszawie. Obecnie jest uczniem V/6 klasy OSM II st. im. Zenona Brzewskiego w Warszawie, w klasie fortepianu prof. Iriny Rumiancewej-Dabrowski.
Drugi i ostatni z fortepianowych koncertów Liszta, A-dur także dojrzewał długo, w ostatecznej redakcji ukończony w 1861 roku. Ukazuje inną stronę jego twórczej wyobraźni – bardziej skupioną, poetycką i introspektywną. Również tutaj kompozytor stosuje formę jednoczęściową, w której kontrastujące odcinki wynikają z nieustannego przekształcania głównego tematu i pobocznych muzycznych myśli. Prawykonanie pierwszej wersji dzieła odbyło się 7 stycznia 1857 roku w Weimarze, tym razem z uczniem Liszta, Hansem von Bronsartem jako solistą (oraz adresatem dedykacji) i samym Lisztem za pulpitem dyrygenckim. Kompozytor skupia się tu na subtelności narracji i orkiestrowo-solowej kolorystce. Fortepian często stapia się z orkiestrą, a szczególną rolę odgrywają partie wiolonczeli i instrumentów dętych. Koncert A-dur bywa określany jako bardziej kameralny z obu dzieł Liszta tego gatunku – mniej może spektakularny, za to pełen elegancji, liryzmu i wewnętrznej logiki, która czyni go jednym z najbardziej wyrafinowanych osiągnięć romantycznej formy koncertowej. W partii solowej Zuzanna Krystian-Browalska, która rozpoczęła naukę gry na fortepianie w wieku sześciu lat pod kierunkiem mgr Hanny Tokarskiej w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku. Od września 2023 roku kontynuuje edukację w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II stopnia im. Zenona Brzewskiego w Warszawie, w klasie fortepianu prof. Joanny Ławrynowicz-Just. Swoje umiejętności doskonaliła podczas licznych kursów mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych pedagogów, jest też laureatką ponad 60 ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych solowych i kameralnych.
Więcej: Kalendarz
